Over nadenken

Zie hier, 

ik lig in mijn hangmatje.

(ben je al jaloers? ) 

Heerlijk,

de rust om mij heen.

Rust om mij heen,

geeft mij de gelegenheid om na te denken.

Na te denken,

over vanalles en over vanalles.

En nee, 

het is geen piekeren.

(waarom denkt men dat toch zo snel?)

En nee, 

het is niet negatief. 

(nadenken kan heel positief zijn)

De rust om mij heen,

het geeft positieve kracht.

Nadenken,

over mijn leven.

Wat wil ik gaan doen,

waar wil ik naar toe? 

(en dan heb ik het niet over een vakantiebestemming) 

Ik wil mij niet druk maken over de mensen, 

over wat zij zeggen.

(tenzij ze positief iets te vertellen hebben) 

Ik wil mij niet druk maken over onzekerheden,

die er altijd zijn. 

(schop er tegen aan !) 

De beren (waar ik al eerder over heb geschreven),

ik wil ze niet meer zien als opstakels.

Ik wil de beren omarmen.

(oei...niet letterlijk natuurlijk) 

Ik wil de beren zien als beschermelingen.  

(daar zijn ze tenslotte groot genoeg voor) 

Zie mij liggen in mijn hangmat 

(had ik nu maar 2 grote bomen in mijn tuin om de hangmat aan op te hangen) 

Wie ben ik ?

Ik leer mijzelf steeds beter kennen. 

En ik ken mijzelf al aardig goed hoor, 

maar het is altijd leuk om mijzelf nog beter te leren kennen.

Zo maak ik steeds meer kennis met mijzelf. 

(hallo Bea) 

Vandaag een super gesprek gehad bij het UWV.

Ik weet dat het UWV ook vaak slecht in het nieuws is,

maar gelukkig heb ik super ervaringen met het UWV. 

Met een medewerkster van het UWV heb ik testuitslagen besproken. 

Een fijn gesprek over mij, over mijn persoonlijkheid, mijn werkwaarde en mijn interesses. 

Een mooi hulpmiddel bij mijn zoektocht naar een leuke parttime baan. 

Als ik zo zwart op wit zie staan wat er allemaal uit de test is gekomen dan wordt het steeds duidelijker waar ik wel op mijn plek zou zijn, en waar niet. 

En het leuke is dat het eigenlijk een bevestiging is van wat ik al wist. 

Maar er staan ook super leuke dingen in die ik minder goed van mijzelf wist. 

Deze mooie handvatten kan ik mooi vastgrijpen tijdens sollicitaties, maar uiteraard ook in mijn privé leven.  

Ik ben ook thuis bezig met allerlei leuke opdrachtjes voor mijzelf. 

Door alle 'gewone' dagelijkse dingen in het leven sta je soms niet helemaal stil bij jezelf. 

Ik vind het dus heerlijk om op rustige momenten van de dag (ehm,vaak is dat de avond), bezig te zijn met gedachtespinsels op papier zetten. 

Heerlijk met pen en papier, niks geen typewerk, niks geen computer of IPad. 

Heerlijk strepen, pijlen, nog meer strepen, hartjes, kronkeltjes met pen en fijnschrijver. 

Ik ben Bea, 

en ik leer mijzelf nog meer kennen! 

Hoe fijn is dat! 

 

 

 

Een goede naamkeus

Een bericht op Facebook van ArboPositief Hardenberg. 

Dinsdag 9 mei 2017 komen ze naar Ommen.

Ik volg ArboPositief via meerdere wegen online, maar ik heb nog nooit een bijeenkomst bijgewoond. 

(Ik ben dan ook nog niet heel lang zonder betaalde baan gelukkig.)

Vandaag heb ik dus voor het eerst een bijeenkomst van ArboPositief bezocht.

En wat doen zij hun naam eer aan! 

Wat een positieve energie straalt af van alle mensen in de ruimte.

 Een fijne groep mensen die allemaal 1 ding gemeen hebben, en dat is dat zij allen zonder betaalde baan zijn.

Maar (en dat is heel belangrijk!)  ook zijn allen erg gemotiveerd om die ene fijne betaalde baan te vinden! 

Hoe fijn is het dan om bij elkaar te kunnen komen om elkaar te motiveren, elkaar tips te geven en ervaringen uit te kunnen wisselen! 

   Met elkaar meedenken.

Elkaar positieve energie geven.

Van elkaar te weten komen waar men naar op zoek is, zodat je misschien een tip kan geven over een werkgever of een vacature. 

Dus,jij die dit nu leest. 

Zit jij zonder betaalde baan thuis? 

Ben je nieuwsgierig naar ArboPositief? 

Online is al heel veel informatie te vinden.

Snuffel maar eens online.

Geef jezelf een positieve boost in de zoektocht naar werk!

Mijn eerste ervaring is zo positief, dat ik alleen maar de tip kan geven om zeker eens een bijeenkomst te gaan bijwonen. 

 

 

Wereldlichtjesdag Ommen

Elke 2de zondag in december wordt Wereldlichtjesdag gehouden.

Op deze dag steken mensen om 19.00 uur over de hele wereld kaarsjes aan ter nagedachtenis aan overleden kinderen.

Het maakt daarbij niet uit hoe oud het kind was of hoe lang het al geleden is. Je kind blijft immers je kind! Voor altijd in je hart en gedachten!

De wereld wordt zo even letterlijk wat lichter voor mensen die een kind verloren hebben en daarnaast is er het besef dat je niet alleen bent met je verdriet.

In Ommen is er geen georganiseerde Wereldlichtjesdag. Ik denk persoonlijk wel dat er mensen zijn die op deze 2de zondag in december om 19.00 uur een kaarsje aan steken, maar dan gewoon thuis. 

Wat bijzonder dat iemand die nog maar kort geleden haar kind is verloren een oproep deed via Facebook. Zij heeft het initiatief genomen om te proberen in Ommen Wereldlichtjesdag op te gaan zetten. Ook ik heb mij aangemeld om mee te gaan denken en mee te gaan helpen. 

Hoe bijzonder is het om met een paar andere sterke vrouwen (en binnenkort ook een man) bij elkaar te zitten en te brainstormen. 
We dragen een verdriet met ons mee, een groot gemis. Ieder heeft haar en zijn eigen verhaal. Ieder heeft ook haar of zijn eigen manier om een weg te vinden in het doolhof. Hoe bijzonder is het om de verbondenheid te voelen. 

Een kind, een kind hoort niet te sterven. Een kind hoort lekker kind te zijn, te spelen, te leren, vallen en weer opstaan. Het voelt zo onnatuurlijk als een kind sterft. Ook blijft het een verdriet die meegaat in het leven. Een deel van jezelf is gestorven en begraven. En ookal zijn wij sterk, proberen wij de draad weer op te pakken, het verdriet dragen wij mee. 

Wij zijn allen heel gemotiveerd om een bijzondere warme avond te organiseren. Een lichtje voor hen die wat licht kunnen gebruiken. Een lichtje om te laten weten dat zij niet alleen zijn. Een lichtje om te laten weten dat onze kinderen niet worden vergeten ! 

❤ Omdat geen kind zo aanwezig is,als het kind dat je mist ❤


 

Sollicitatieplanning

 Het houdt mij bezig, de zoektocht naar een leuke parttime baan. 

Soms voelt het als een betaalde parttime baan, want de laptop is op dit moment een apparaat die vaak gebruikt wordt door mij. En tja, ik hou daar van, het werken met de laptop (of pc uiteraard). 

Verder mag ik mijn typevaardigheden ook bijhouden, want ik typ wat af in deze tijden. Gelukkig kost het mij geen moeite om blind te typen, en ook de snelheid is nog steeds behoorlijk onder controle.

En dan het schrijven, ik had al eerder verteld dat ik schrijven een prettige bezigheid vind. Een verhaal vertellen, al is het dan schrijvend. Nu maar hopen dat mensen met plezier mijn blogs of andere schrijfsels lezen ( ben ik wel erg benieuwd naar overigens, dus jullie mogen jullie mening geven hoor, ik bijt niet, dat beloof ik) 

Ik ben actief op de verschillende social media kanalen. Ik probeer daar zoveel mogelijk voor mij interessante bedrijven, mensen te volgen. Dit uiteraard niet alleen, ook vrienden en kennissen volg ik, en zij zijn dan ook op de hoogte dat ik op zoek ben naar een leuke parttime baan. 

Ook krijg ik mails met openstaande vacatures die ik uiteraard vol interesse bekijk. En mocht er dan een vacature tussen zitten die bij mij past, dan begint het schrijven weer. Soms knalt een brief zo op het scherm,typ ik de brief zonder moeite achter elkaar, en soms gaat een brief schrijven wat lastiger, komen de woorden niet zo snel op het  beeldscherm. Maar dat zal iedereen wel herkennen. 

Verder is er op de site van werk.nl heel veel te vinden over solliciteren. Goede tips, nuttige testjes. Ook kan dat nooit geen kwaad om daar mee bezig te zijn. 

Als een echte speurneus zoek ik in kranten, op internet, naar openstaande vacatures. 
Ook hou ik in de gaten of er misschien ergens een bedrijf gaat starten waar men misschien wel personeel voor zoekt. 

Verder ben ik aan het brainstormen met mijzelf of ik misschien (ooit) voor mijzelf zou willen beginnen. Misschien moet ik daarvoor ook nog wat beren verjagen, daar ben ik nog niet helemaal over uit.Wie weet wil je  hier wel eens met mij over brainstormen? Laat het vooral weten hoor! (ik zeg er weer bij dat ik echt niet bijt) 

Ook ben ik thuis mijn cursus Counseling aan het volgen. Erg interessant moet ik zeggen. Vol enthousiasme ben ik daarmee aan de slag. 
 
Kortom, het lijkt net een parttime baan.

Vandaar......de planning: 

 Wat is het goed om voor mijzelf een soort van planning te maken. Dat geeft rust in het hoofd, en overzicht voor mijzelf. Want de weken vliegen voorbij, en dan kan het zomaar zijn dat ik iets vergeten ben. Ik heb namelijk ook nog een privé leven (en dat is maar goed ook toch? ) .

Dus lieve mensen, mochten jullie denken, goh, ik weet nog wel een leuke baan voor Bea? Laat het mij vooral weten. 
Maar denk ook aan mij als je iemand kent waarmee ik misschien een goed netwerkgesprek mee kan voeren......even brainstormen kan ook leiden naar iets moois toch?

Ik hou jullie op de hoogte, wish me luck!

 

Ik aan de studie

Toen ik nog een jongere versie van Bea was, wilde ik graag maatschappelijk werkster worden. Maar zoals het soms gaat met dromen die wij allen hebben in het leven, komen dromen niet altijd uit. 

Ook zat in de jongere versie van Bea, altijd het gevoel dat ik iets wilde betekenen voor de ander. Ik had altijd het gevoel dat ik mensen wilde helpen met zorgen, met angsten,met problemen. 

Gelukkig zit in de oudere versie van Bea (niet heel oud hoor), nog steeds het gevoel dat ik iets wil betekenen voor de ander. Ik wil nog steeds graag mensen proberen tot steun te zijn, ik zou zo graag mensen op weg helpen als zij het zelf even niet meer zo goed weten hoe zij verder willen (moeten). Ik wil graag mensen inspiratie geven.

Wat is het daarom fijn om lekker met de neus in de boeken te duiken, om bezig te zijn met de cursus counseling van Civas. Het is fijn om mijzelf te blijven ontwikkelen, weer nieuwe dingen te leren. 
Ik weet van mijzelf (zonder arrogant te zijn) dat ik behulpzaam ben, dat ik goed kan luisteren zonder meteen een oordeel te hebben. Ik weet van mijzelf dat mijn eigen levenservaring kan helpen om anderen te helpen. 

Wie weet wat er op mijn pad gaat komen, aan mij ligt het in ieder geval niet. Ik blijf mij ontwikkelen, ik blijf geïnteresseerd in counseling, ik blijf interesse hebben in de mens om mij heen. 

Werkzoekende, of zoekende?

Zoekende of werkzoekende? 

Of is het beiden? 

Ik wil weer parttime aan de slag, het liefst backoffice werk, administratief ondersteuner of verkoopster in een winkel, maar ik sta verder ook open voor andere functies. 

Ook zit er ergens een stemmetje in mijn hoofd die zegt dat ik voor mijzelf zou willen beginnen. 

Ik zou graag aan de slag willen als counselor.

Mensen willen begeleiden die met verlies te maken hebben of hebben gehad. 

En dan kan dat verlies heel breed zijn uiteraard, want er kunnen verschillende soorten verliezen zijn in het leven. 

 Wat zou ik er een voldoening uithalen als ik mensen een handje kan helpen wanneer zij zelf even niet meer goed weten hoe ze verder moeten gaan. 

Dus ik ben druk aan het solliciteren, brieven schrijven (gelukkig ben ik dol op schrijven) , vacatures zoeken, mijzelf weer opnieuw aan het ontdekken tijdens het schrijven van brieven. 

Want dat is ook het mooie aan brieven schrijven, het zet jezelf ook weer even aan het denken wie jezelf bent, waar je zelf goed in bent, wat je eigen valkuilen misschien zijn.

Ik ben weer aan het leren, de cursus counseling ligt op de keukentafel, klaar om gelezen en geleerd te worden. 

Tja, ookal ben ik 44 jaar, ik ben weer beschikbaar voor een baan! 

En mijn leeftijd is echt geen nadeel, want ik neem werkervaring mee, ik neem een stuk levenservaring mee. 

En....ik vind dat ik als 44 jarige, nog steeds veel kan en wil leren. 

Jij die dit leest, mag gerust met mij meedenken. 

Dus heb jij ideetjes, heb jij tips, wil je gewoon eens met mij van gedachten wisselen..... laat het horen hoor. 

Ik ben heel benaderbaar.