Ode aan ....

 Blue Monday? 

Ik dacht het niet! 

Kijk maar eens naar buiten!

Zie die zon stralen. 

Zie hoe de vorst een mooi betoverend laagje heeft geplaatst!

Blue Monday? 

Nee hoor. 

Het is 'ode aan de koffie en haar koffiekopje'maandag.

Een heerlijk bakje koffie. 

Het begint al bij het zetten van de koffie.

Het gepruttel van het apparaat.

De geur van de koffie die langzaam door het huis dwarrelt. 

De één drinkt de koffie zwart,

de ander met suiker,

de ander met melk, 

en dan heb je mij, 

ik drink het zwarte goedje met beiden.

En kijk dan eens naar deze schoonheden. 

Wat een fantastische koffiekopjes zijn dit. 

Ik kreeg deze ooit cadeau van mijn moeder,

en ik kan je zeggen,

dat was een werelds cadeau. 

Want wat liggen deze koffiekopjes lekker in de hand.

Je ziet hoe bol ze lopen hè?

Denk je dan nu eens in hoe lekker dit bolle koffiekopje in jouw hand ligt. 

Beide handen leg je om het kopje,

voel hoe warm je handen worden van de koffie die in het kopje zit. 

Dit kopje,

met sterretjes,

mijn koffiekopje. 

Het kopje met de stipjes,

die is voor vriendlief. 

Een soort hem en haar kopjes dus. 

Hij drinkt het goedje zwart,

en ik dus niet. 

 

 De kopjes zijn van het merk Bunzlau Castle,

ken je dat? 

Wauw die lijn is zo mooi,

daar word ik zo blij van! 

Kijk maar eens op de website: 

https://www.bunzlaucastle.com/

Ik wens jullie allemaal een mooie maandag.

Geniet van het heerlijke winterweer.

Geniet van de heerlijke koffie. 

Geniet van de kleine positieve dingetjes in het leven. 

 Blue Monday gaf jullie vandaag een kijkje in mijn blauwe koffiekopjes wereldje. 

🙋

 

Oeps het is geen maandag....

afbeelding website Hulplijnonline 

Nee,het is geen maandag.

Mijn positief bloggen op maandag kwam er maandag niet van.

(al was de maandag wel een erg positieve dag) 

Ja, het is dinsdag vandaag,

ook een mooie dag toch?

En deze dinsdag wil ik ook gewoon een positieve blog tikken,

dus daar komt ie. 

(al denk ik dat de meeste mensen deze blog pas woensdag lezen)

In deze blog wil ik het even hebben over het gratis chat-spreekuur van Hulplijnonline

Een nieuw initiatief waar lieve leuke consulenten voor de medemens klaar zitten.

Want niet iedereen heeft de tijd (of misschien niet de behoefte) om naar een hulpverlener of ervaringsdeskundige toe te gaan om face to face te zitten.

Hoe mooi is het dan dat er een mogelijkheid bestaat om te chatten met een professional of een ervaringsdeskundige? 

Met mij kan je chatten over rouw, over het verlies van een kind. 

Maar ook als jij je eenzaam voelt en gewoon van je af wil tikken. 

Ik heb dan misschien niet DE oplossing voor jou, maar je kan zeker jouw verhaal bij mij kwijt. 

Want ik kan goed luisteren (in dit geval , goed lezen), ik kan mij goed in de ander verplaatsen, en ik laat de ander in zijn of haar waarde.

Ik krijg er positieve energie van als ik maar een klein beetje iets kan betekenen voor de ander.  

Ik hoop dat ik de ander kan inspireren door er te zijn. 

Aanstaande maandag 21 januari zit ik om 9.30 uur weer klaar voor jou. 

Ik heb dan het weekend achter de rug, dus ik ben dan weer helemaal fris en fruitig. (ben ik nu ook hoor) 

Negatieve ervaringen die wij opdoen in het leven, hoeven niet altijd negatief te blijven.  Laat mij dit even uit leggen hoe ik dat bedoel.

De negatieve lading kan je omzetten tot iets positiefs, hoe klein ook. 

Negatieve dingen/momenten zijn ook leermomenten, en die leermomenten kan je inzetten voor de ander, zodat het negatieve een wat positiever lading krijgt.  

Je kan misschien de ander een handje helpen door jouw eigen ervaring. Misschien kan je de ander inspireren door jouw ervaringen, hoe je om bent gegaan met tegenslagen en verdriet. Dat geeft een positieve draai, een energiebommetje. 

Je geeft de ander het gevoel dat hij of zij begrepen wordt, en dat alleen al kan de ander een goed (of beter) gevoel geven. 

Ik ben in ieder geval dankbaar dat ik gratis chat-uurtjes kan houden.

Het geeft mij positieve energie om er te zijn voor de ander! 

(zegt het voort, dank jullie wel!) 

 ⭐

  

Tringelingeling

Tringelingeling, 

piep piep....

Het geluid,

waar kwam het vandaan?

Een slaapdronken hoofd,

met haren die leken op een ontploft iets,

kwam omhoog van het warme kussen. 

Piep piep piep,

daar was het geluid nog steeds. 

Een hand,

nog in slaapmodus,

probeert het knopje te raken die het lawaai tot stoppen kan bedaren. 

Mep, mep, mep nog een keer,

iedere keer net naast het knopje. 

'Laat het geluid stoppen alsjeblieft,

ik wil nog niet'......

"Het is nog zo donker,

het is nog zo vroeg".

 Na de derde mep op het knopje stopt het geluid.

Missie geslaagd,

het is weer stil. 

⏰

En opeens ziet het slaperige hoofd iets liggen.

Is het nog een droom? 

Of is het echt? 

Daar, in een hoekje van het nachtkastje ligt het.

Een hand wrijft door de slaperige oogjes,

terwijl de mond nog even een gaap laat ontsnappen. 

De hand probeert erbij te komen,

maar deze is nog niet op oorlogssterkte.

Moeizaam pakt de hand het ding van het nachtkastje.

Een klein slaperig glimlachje verschijnt op het slaapdronken hoofd. 

Dit maakt het begin van deze dag toch meteen al weer wat beter. 

De hand pakt de roze bril,

die op het nachtkastje ligt te wachten. 

 "Laat ik hem op mijn neus zetten'' ,

denkt het slaperige hoofd. 

Op het slaperig hoofd pronkt nu een roze bril,

mierzoet roze,

maar oh zo mooi. 

Het slaperige hoofd voelt meteen de werking van deze roze bril.

Alsof de vermoeidheid spontaan opgezogen wordt door de bril.

Het slaperige hoofd voelt zich opeens niet slaperig meer,

maar bekijkt de donkere vroege ochtend opeens met heel andere ogen. 

 

 "Deze bril zet ik niet meer af vandaag,

mijn slaperigheid is er niet meer.

Ik ga genieten van de dag,

ik ga kijken naar de kleine mooie dingen die het leven brengt. 

Want ookal is het vroeg en nog heel donker,

ik mocht weer opstaan deze dag.

Ik ben gezond,

en ik start de dag met een ontbijt.

Mijn huisje is warm,

en knus.

En ik ruik de geur van versgezette koffie,

hoe heerlijk is dat? 

Ik mag genieten van de mooie dingen die deze dag gaat brengen,

en van de tegenslagen mag ik leren en groeien.

Ben ik daar deze roze bril bij nodig? 

Of kan ik het ook zelf? 

Vandaag hou ik de roze bril nog even op,

gewoon om op te starten,het is tenslotte wel maandag.

Morgen zie ik wel weer". 

 

 

The End....

 2018,

ik zeg bijna daaaaaag 2018.

 De laatste dag van het jaar 2018 is ingegaan.

In de verte zie ik 2019 al bijna verschijnen.

 Mijn laatste maandagpositieveblogdag van dit jaar 2018,

ik typ deze nu.

 

Op de achtergrond klinkt Q - Music met de Top 500 van het foute uur.

Stuiterend achter de pc tik ik deze blog. 

Wat een heerlijke lekkere gave muziek.

 Gelukkig is er altijd muziek,

vrolijke muziek, 

meezing muziek,

dansmuziek,

wiebelmee muziek,

herinneringenaan muziek.

Muziek,

waar zou ik zijn zonder muziek?

Buiten wordt er al volop geknald,

ik denk niet dat veel mensen zich houden aan het tijdstip van 18.00 uur. 

Ik vind het maar rumoerig, 

en dat is mijn hondje Roos met mij eens. 

Ik vind oudjaarsdag sowieso een rommelige dag,

eerlijk gezegd heb ik er niet heel veel mee.

Ik hou ook niet van het sentimentele terug-en vooruit kijken,

want het leven komt toch zoals het komt. 

Goede voornemens doe ik ook niet aan,

want wees eerlijk, hoe vaak houden we deze vol? 

En goede voornemens kan je ook op andere tijdstippen van het jaar maken toch? 

 

 

 

Dus,

bijna halloooo 2019.

Een nieuw jaar,

nieuwe ronden,

nieuwe kansen.

Ik wens jullie allemaal een fantastische laatste dag van 2018.

Doe oordopjes in als je het geknal van het vuurwerk zat bent,

doe de bel eruit als je geen zin hebt in gezellige visite,

pak de zoete ranja er maar bij als je geen zin hebt in champagne die toch nergens naar smaakt. 

Ga chagrijnig doen als je totaal geen zin hebt in feestelijk gedoe.  

Kortom, doe waar jij je het prettigst bij voelt. 

Want al is het oudjaarsdag, 

het is ook nog steeds gewoon maandag.

 

Speciale wens

Kerst,

 

Ik weet, 

niet voor iedereen zijn dit feestelijke dagen.

Ik weet,

dat er eenzaamheid schuilt achter deuren.

Ik weet,

dat verdriet sommigen naar de keel vliegt. 

Ik weet,

dat lege plekken juist deze dagen extra voelbaar zijn.

Ik weet, 

niet iedereen vindt dit een mooie tijd van het jaar.

Ik wens,

voor iedereen lichtjes in de duisternis.

Ik wens,

wat warmte voor iedereen.

Ik wens,

kleine mooie positieve momentjes voor iedereen.

Ik wens,

dat er juist naar de wat kwetsbare mens wordt omgekeken. 

Ik wens,

voor iedereen kerstdagen met wat licht in de duisternis. 

 

Ik stuur jullie allemaal wat lichtjes,

met mijn wens.

Fijne kerstdagen iedereen. 

 

 

 

 

 

 

Daar gaan we !

En hier zit ik weer, de zoveelste maandag van dit jaar.

Maar ik zit hier niet alleen, 

er is iemand die zichzelf dolgraag aan jullie wil voorstellen.

Dus ik ga even koffie zetten

 zodat jullie kennis kunnen maken met ..... 

Druppie, 

dat is mijn naam. 

Sinds vandaag hang ik hier een beetje rond.

Zijn jullie benieuwd hoe ik eruit zie? 

Ik ga niet zo graag op de foto, maar voor jullie wil ik dan wel even een uitzondering maken. 

(ik zoek natuurlijk wel de beste foto van mijzelf uit hè?)  

 

Jullie zijn niet te erg geschrokken hoop ik? 

Neem anders even een bakkie koffie om bij te komen van de schrik.

Dan ga ik even verder met mijzelf voorstellen.

Vandaag was de dag dan eindelijk daar. 

Ik kreeg vandaag te horen dat ik eindelijk, na jaren scholing, het nest (de wolk) mocht verlaten. 

Ik woonde in een prachtige omgeving.

Wolkjes zo zacht als kussentjes.

Soms was de omgeving zonnig en stralend, 

maar er zaten ook veel dagen tussen zoals vandaag,

dan was de omgeving donker en somber.

Maar juist op zo'n donkere en sombere dag stuiterde ik van energie. 

Ik wilde zo graag de sprong wagen om naar beneden te vallen. 

(ehm, de sprong wagen om te vallen?) 

Stuiter de stuiter, 

jaaaa, ik mag gaan vandaag, riep ik tegen iedereen die het maar wilde horen.

Ik was uiteraard niet de enige die er vandaag klaar voor was.

Velen waren vandaag aangewezen om de sprong te wagen. 

Zo ook mijn beste vriend, Druppel.

Yes, samen mochten wij ons lieve zachte wolkje verlaten, 

de donkere sombere omgeving achter ons laten. 

(ik heb even een foto bijgevoegd van onze omgeving, deze wilde wij ook hebben voor ons plakboek)  

 

Zien jullie het sombere en donkere op deze foto? 

Nou daar kom ik dus vandaan, samen met mijn beste vriend Druppel.

Het was super gaaf. 

Druppel en ik hadden afgesproken dat wie het eerst de grond raakt,

moest trakteren op een lekker plantje. 

Druppel en ik stonden er helemaal klaar voor,

we moesten uiteraard wachten op toestemming om te mogen vallen. 

Ik geef eerlijk toe, 

ik voelde wel wat kriebeltjes van spanning in mijn buikje hoor. 

Eindelijk was het startschot daar,

Druppel en ik mochten onze sprong gaan nemen!

1...

2....

3.....

VALLEN... NU !!! 

Woei.... 

whaaaaaaa.....

jippie....

Shit.....

Druppel en ik,

we hebben de grond niet gehaald.

De sprong genomen,

maar nu nog steeds afwachten wie als eerst de grond raakt.

Tot die tijd hangen wij nog even wat rond in de tuin van Bea.

Gelukkig vinden wij het wel gezellig in haar tuin,

dus Druppel en ik chillen nog even.

Wie weet vallen Druppel en ik wel tegelijk,

dat zou mooi zijn.

Wat ik wil zeggen,

wij zijn maar regendruppeltjes,

jullie mensen worden nat van ons.

En ik weet dat jullie niet altijd dol op ons zijn.

Maar weet dat wij hele lieve wezentjes zijn hoor. 

Ik vond het fijn dat ik van Bea mijzelf even mocht voorstellen aan jullie. 

En zo hangen Druppie en Druppel nog even te chillen aan mijn waslijn. 

Ach, daar hebben ze nu ruimte genoeg want ik hang de was nu toch niet buiten (nee, zelfs de vuile niet) 

Ik wens jullie allemaal een mooie maandag,

een mooie week.

Voor velen staat de vakantie voor de deur,

wat een heerlijk vooruitzicht hè?  

Maak er wat moois van,

en geniet van de regendruppeltjes. 

 

 

 

 

 

Maandagpositievegedachtenochtend

Kijk daar hangt een hartje,

een hartje gevuld met liefde en warmte.

Een hartje van goud,

al is dit hartje wit met een mooie rode strik erop. 

Zoveel mensen hebben een hartje van goud,

als wij het maar willen zien en voelen. 

Er hangt ook een sneeuwvlokje,

en wij weten allemaal dat sneeuw nogal koud aanvoelt.

Maar stel je even voor,

een witte wereld, het ziet er zo mooi puur uit.

Zo'n mooie witte deken,

die de wereld mooi wit aankleed.

Het is koud,

maar binnen is de warmte waar wij ons kunnen verwarmen. 

Wij horen kinderen schateren in de sneeuw,

sneeuwpoppen verschijnen overal,

de wortels voor de neusjes zijn niet aan te slepen. 

Hoe koud sneeuw ook aanvoelt, 

het geeft mooie dingen die vreugde en een warm gevoel brengen. 

Kijk het engeltje met haar vrolijk lach,

ook zij hangt in de boom dit jaar.

Haar hartje is rood,

al heeft zij vast een hartje van goud. 

Rood hartje,

engeltje,

ik hou ervan.

Ik hou van mijn eigen engeltje,

waar zij dan ook maar mag zijn.

Als ik aan haar denk,

dan zie ik haar vrolijke lach.

 

 Kijk de kerstman liggen,

hij heeft nog geen plekje in de boom.

Maar zie hoe lekker warm hij is gekleed,

en hoe lief hij eruit ziet. 

In gedachten hoor ik hem zeggen : 

" Ho ho ho, Merry Christmas ! "

Ja, deze lieve leuke kerstman hoort ook zijn plekje nog te krijgen,

misschien in de boom,

misschien ergens anders in het huis.

Zie de lieve lach,

van het engeltje die ook nog niet in de boom hangt.

Zullen wij ook eens wat meer gaan lachen?

Want lachen is gezond.

Met jouw mooie glimlach naar die onbekende, maak jij weer iemand blij.

Lach eens lekker hardop,

steek iemand aan met jouw vrolijkheid.

Krijg weer eens een zere buik van het lachen.

Zorg voor lachrimpeltjes op jouw gezicht.

🎅

Lieve jij, die dit leest,

ik glimlach naar jou,

al zie je het niet.

Fijn dat jij er bent,

en mijn blog weer hebt gelezen.

Zwaai ... glimlach... zwaai... glimlach ! 
🎅