Gefriemel

Goede maandag iedereen,

hier mijn positieve maandagblog. 

Een maandag positief beginnen,

is een goed begin van de week toch? 

Vandaag laat ik jullie kennismaken met .... 

(tromgeroffel .....) 

De Friemelkubus! 

(niet de echt naam, maar ik heb hem deze naam gegeven.)

De friemelkubus. 

Wat een fantastische uitvinding voor mij. 

Want voor de mensen die mij kennen in real life, 

jullie weten het hè...? 

Draagt Bea een ring,

dan gaat deze vaak wel even vallen dat ding

Ik heb de (nare?) eigenschap dat ik niet van mijn ringen af kan blijven als ik deze om heb. 

Het lijkt wel een soort van magneetje die om mijn vinger zit, 

de andere vingers moeten even draaien en klooien met die ring. 

Even heen en weer over de vinger bewegen, 

van boven naar beneden en weer terug.

En tja dan soms, 

floep, dan schiet de ring van de vinger en zien ze Bea weer zoeken naar de gevallen ring.

 Gelukkig is Bea een goede speurneus, en vindt zij iedere keer haar ring wel weer terug. 

(en zo niet, dan is dat weer een mooie reden om een mooie nieuwe ring te kopen)  

 Maar dat zou uiteraard een dure zaak worden hè, iedere keer een nieuwe ring kopen.

Gelukkig kwam ik de oplossing tegen op het internet!

Deze friemelkubus is de perfecte gadget voor mij!

Deze friemelkubus is van alle markten thuis.

Ik kan draaien, drukken, nog meer draaien en nog meer drukken,

en alleen nu kan ik deze kubus laten vallen en niet mijn ringen.

Daar kan ik alleen maar heel blij van worden. 

De friemelkubus is leuk en fijn,

hij is niet te groot,

en niet te klein.  

Dus ken jij ook iemand die altijd aan het friemelen is?

Iemand die altijd loopt te klikken met de pen

(jullie kennen dat vast wel, klik klik klik),

iemand die altijd haren in de war draait,

(net zo lang totdat het haar een soort ragebol is geworden?) 

of iemand die net als ik altijd met de ringen aan het friemelen is? 

Geef deze leuke gadget! 

(leuk voor de Decembermaand waar cadeautjes altijd leuk zijn)

Ik wens jullie een mooie week,

met mooie positieve momentjes! 

Lach,

vertel eens een mop!

Of wees gewoon lief voor de ander,

want ook dat is super positief. 

Volgende week maandag weer een nieuwe 

positieve blog van mij. 

Bye bye. 

😊  

Begin deze dag en week met een lachje

 

Vorige week had ik een blog geplaatst waarin ik aangaf dat ik de ellende, het negatieve nieuws een beetje zat begin te worden. Misschien heb jij die blog van mij gelezen, maar misschien ook niet. 

Omdat ik zelf niet mee wil worden gezogen door alle negativiteit ga ik dus wekelijks een positieve blog schrijven. En dan ook nog op de maandag, omdat maandag niet mijn favoriete dag is, dus een echte win-win situatie toch? En ik steek heus mijn kop niet in het zand, ik weet heus wel dat er heel veel ellende is, en dat vergeet ik ook niet, maar ook positieve dingen mogen de wereld in geslingerd worden toch?  

⭐

Lachen heeft een positieve uitwerking op het menselijk lichaam.

 Het doet spanningen verdwijnen, verkrampte spieren raken weer los, het stimuleert de bloedsomloop en het stimuleert de geest. Lachen is een aangeboren, uniek menselijke, eigenschap.

 (Bron: https://www.menselijklichaam.nl/psychologie/lachen/ )

⭐

Zou de wereld er niet een stukje mooier uitzien als wij mensen wat minder zouden klagen en zeuren en meer zouden gaan lachen? 

Ik ben mij er heus van bewust dat niet iedere situatie reden geeft tot lachen, dus dat jullie dat even weten. 

Maar gaat het leven zijn gang, lopen dingen lekker, lach dan eens wat vaker, benader dingen wat vaker met wat humor erbij. Zelfs de verhitste discussies kunnen gevoerd worden met wat humor tussen de regels door. 

En wees niet bang voor de lachrimpeltjes die dan misschien zullen ontstaan, want hoe mooi zijn juist die lachrimpeltjes? Dus spuit vooral de lachrimpeltjes niet weg met botox, laat ze juist zien. Want lachen is gezond! 

Denk eens aan die keer dat je zo erg moest lachen dat je er pijn in de buik van kreeg. Dat je zo erg moest lachen dat je bijna moest happen naar adem. Hoe heerlijk is dat! 

En voor lachen ben je nooit te oud, echt nooit! 

 ⭐

 

Als ik denk aan mij en mijn beste vriendin, wij kunnen super goed kletsen met elkaar over van alles en nog wat. Super serieuze gesprekken, maar wij kunnen ook zo heerlijk met elkaar lachen! Wij hebben een bepaalde humor die niet iedereen zou begrijpen, maar dat maakt ook niet uit, als wij het maar begrijpen! Die momenten, hechte vriendschap, lachen en huilen met elkaar, goud waard! 

⭐

Ik denk opeens aan een spreuk die ik tegenkwam: 

Neem het leven niet te serieus,

je overleeft het toch niet. 

Fijne week iedereen,

met hopelijk veel positieve momenten,

met veel momenten van lachen, heerlijk lachen! 

⭐ 

Slinger wat positiviteit de lucht in

Oeps, deze krantenkoppen zijn helemaal niet positief. Ze zijn verdrietig, ze zijn vol drama, en sommigen vol haat en agressie. 

Dit zijn dus maar een paar krantenkoppen die vanmorgen online stonden op de site van de krant. Wat een verdriet, wat een ellende. 

Duik dan nog even de wereld van sociale media in, en dan komen er scheldkanonnen voorbij, mensen die lelijke dingen roepen, mensen die alles en nog wat af lopen te kraken, en ga zo maar door. 

Dit even heel zwart wit want op sociale media komen natuurlijk ook leuke, grappige, leerzame, mooie dingen voorbij.  

Ik merk aan mijzelf dat ik wel eens moedeloos wordt van alle negativiteit. Het lijkt soms wel of de wereld alleen maar negatief is, dat er geen mooie dingen meer zijn. En ik wil dat gevoel niet hebben! Ik wil niet meegezogen worden in negativiteit. En dat wil niet zeggen dat ik mijn hoofd in het zand steek, dat ik de minder mooie dingen niet wil zien. Maar soms moet ik gewoon wat positiefs tussendoor zien en voelen. 

Dus, ik heb voor mijzelf een 'missie' gevonden! Ik ga wekelijks een positieve blog de lucht in gooien. En het lijkt mij super om dit gewoon op iedere maandag te doen. Want zoals sommigen van jullie wel weten,de maandag is niet mij 

beste dag van de week.

Maar als ik dus op de maandag een positieve blog de lucht ingooi, is de maandag voor mij ook meteen een stuk mooier. 

                                         

    Win-win situatie toch? 

 

Klaslokaal

Bij de deur hangt een foto,
in de gang.
Een vrolijk gezichtje kijkt in de camera, 
een tekst is erbij getypt. 
Ooit was zij leerling van deze school, 
was dit het laatste klaslokaal waar zij les kreeg. 

Nu, 14 jaar later, 

stap jij, onze stoere zoon, hetzelfde lokaal binnen.

Dit schooljaar is dit jouw klas, 

waar jij hopelijk een te gekke tijd gaat krijgen.

Jij laat jouw voetstappen achter,

bij de voetstapjes van jouw grote zus. 

Voor velen is het maar gewoon een klaslokaal, 

voor mij dus niet.

Een lokaal waar wij na de dood van Patricia,

haar schoolspulletjes op gingen halen.

Kinderen die ons vragen mochten stellen over de dood,

over het plotselinge heengaan van hun klasgenootje. 

Een klaslokaal waar Patricia zo gedreven haar werk deed,

waar zij genoot van het leren.

Een klaslokaal waar haar kleine broertje nu zijn werk mag doen, 

tussen al zijn leuke klasgenootjes. 

Patricia zat in groep 3, 

jij stoere zoon zit nu in groep 6. 

Een klaslokaal vol herinneringen, 

een klaslokaal waar nieuwe herinneringen gemaakt worden. 

De foto in de gang,

herinnert aan die vrolijke leerling.

Die vrolijke leerling, 

die veel te jong het leven moest verlaten.  

Tijd heelt alle wonden,

dat is wat men zegt.

Ik weet wel beter,

de wonden helen nooit. 

Door de jaren heen geleerd de wonden te verzorgen,

er lief mee om te gaan. 

Ik noem nu alleen nog maar het voorbeeld van een klaslokaal,

wat voor velen maar gewoon een lokaal is. 

Maar zo zijn er uiteraard meerdere dingen in het leven, 

die mij herinneren aan toen, aan de tijd dat Patricia nog leefde.

En gelukkig krijg ik van veel dingen een grote glimlach op mijn gezicht, 

verwarmen veel herinneringen mijn hart. 

Maar er zijn ook momenten, 

die opeens zo hard binnen komen.

Dan valt het intense verdriet aan,

keihard, een steek in mijn hart. 

Mijn kind blijft dood,

onomkeerbaar........

 

Ik neem je mee

Ik neem je mee

In gedachten

In mijn hart

 

Op een foto

In jouw handschrift

In mijn hart

 

In herinneringen

Op bewegende beelden

In mijn hart

 

In een liedje

Het geluid van een ambulance 

In mijn hart  

In jouw jasje

Jouw K3 laarsjes

In mijn hart

In jouw schoolwerkjes

Jouw laatste tekening

In mijn hart

In verhalen

In een glimlach soms een traan

In mijn hart

 

Ik neem jou mee

Nooit ben jij echt weg

In mijn hart

daar ben jij altijd 

💕

 

 

Positieve energie door hulplijnonline

Werken vanuit mijn hart, 

dat is iets wat past bij wie ik ben. 

Maar het is mij nog niet gelukt, 

een opleiding te vinden die zo heet. 

(dat is een grapje uiteraard)

Mijn bedrijf "Bea's Bubbel", 

deze stond voor het werken vanuit mijn hart.

Met pijn in mijn hart, 

heb ik vorig jaar de bubbel van Bea laten knappen.

(de zeepbelletjes dwarrelen nog wel steeds om mij heen) 

Werken vanuit mijn hart,

dat doe ik als ik beschikbaar ben als consulente bij de hulplijn.

Bij de hulplijn neem ik mijn levenservaring,mijn opgedane kennis uit cursussen mee,

en mijn luisterend oor.

( en mijn oor kan echt goed luisteren)  

Maar niet alleen ik,

maar nog meer lieve consulenten staan klaar voor de ander. 

Recht uit het hart, 

voor mensen die behoefte hebben aan advies, aan raad, maar ook gewoon behoefte hebben aan een luisterend oor. 

(ik hoop zo dat mensen de weg weten te vinden naar deze hulplijn)  

 

Consulenten met allemaal hun eigen 'specialiteit',

je kan op de site zoeken op onderwerp. 

En als een consulent niet beschikbaar is, maar je zou wel graag willen praten met die consulent,

dan kan je zelfs een berichtje achterlaten voor hem of haar, 

zodat jullie in contact kunnen komen,

of een belafspraak kunnen inplannen. 

 Via deze blog wil ik dan ook even deze hulplijn onder de aandacht brengen, 

en ik zou het tof vinden als jullie deze blog willen delen,

of mijn boodschap uit deze blog verder willen vertellen.

Want hoe mooi is het

om er te kunnen zijn voor de medemens?! 

(ik vind het super mooi!)  

Neem je even een kijkje? 

Ik heb de link al neergezet voor je: 

https://hulplijnonline.nl/ 

 

 

Op een weegschaal

Wat vluchtige woorden, 

een kort gesprekje.

"Groter verdriet bestaat er denk ik niet" 

(ik heb diegene ook laten weten dat iedereen haar of zijn eigen verdriet voelt) 

Hoe lief ik deze woorden ook vind, ze hebben mij al vaker aan het denken gezet. Want valt verdriet te meten? Ik denk het eerlijk gezegd niet. Want als, ik noem een voorbeeld, iemand die heel eenzaam is, zijn of haar trouwe huisdier verliest aan de dood, dan kan dat voor die persoon een intens verdriet geven. Is dat verdriet dan minder groot dan mijn verdriet? 

Ik begrijp de opmerking wel hoor, want het is inderdaad een diep verdriet als je je kind moet missen. Een verdriet die meereist door het leven, en die zomaar opeens op kan spelen. Een herinnering, iemand die op jouw kind lijkt, een bepaalde grote gebeurtenis die jouw kind niet mee zal maken, vakantie, een muziekstuk, vriendjes van vroeger die wel groter en ouder worden........

 Het is iets wat ook niet zo hoort te zijn, ouders horen niet hun kind te begraven 'normaal' gesproken. 

Maar wat ik jammer vind is dat ik wel vaker hoor dat het lijkt of er geen ruimte mag zijn voor iemands verdriet. Want...'het kan altijd erger' wordt er dan wel eens gezegd. Waarom? Want verdriet is toch verdriet? Dan is het toch niet nodig om tegen diegene te zeggen dat het nog altijd erger kan? Mensen hebben niet voor niks de emotie verdriet meegekregen dus daar moet ook gewoon ruimte voor zijn. En ik weet, niet iedereen kan omgaan met verdriet van anderen,willen de ander gelukkig zien, maar soms is het leven gewoon 'even' verdrietig. 

Hoe jammer is het als iemand zijn of haar verdriet misschien gaat verbergen waardoor het later in alle hevigheid eruit komt? Hoe jammer is het als iemand zich misschien gaat afzonderen omdat er geen ruimte is voor het uiten van verdriet? Hoe jammer zou het zijn als iemand daardoor veranderd in een eenzaam persoon? 

Verdriet, het is een emotie die wij mensen allemaal meegekregen hebben. En wij zijn allemaal verschillende mensen die allemaal anders omgaan met verdriet. Maar laat er alsjeblieft ruimte zijn voor verdriet. Wees niet bang voor iemands tranen. Wees niet bang als je niks weet te zeggen, want als iemand verdrietig is vind deze persoon het allang fijn dat er iemand luistert naar het verdriet. Laat iemand die verdrietig is verdrietig zijn! Het is niet raar. Het leven bestaat nu eenmaal niet alleen maar uit mooie momenten maar ook uit moeilijke en verdrietige momenten. 

                                     Verdriet valt niet te meten.

Ieder verdriet mag er zijn!