maandag 3 december 2018

Yesssss, we mogen weer !

Tjonge jonge jonge, 
wat gaat de tijd toch hard!
Het is alweer maandag, 
positieveblogschrijfmaandag! 
🍀





Een pepernootje hier, 
en een pepernootje daar,
en zie het hartje is alweer klaar.
Een pepernootje is niet alleen maar om te eten,
je kan er ook mooie vormen mee aan meten. 

Vind jij pepernootjes ook zo heerlijk? 
Ken je dat.
Je stopt 1 pepernootje in jouw mond,
soms bijt je m meteen stuk,
maar soms laat je de pepernoot een soort van smelten op jouw tong. 
Je hebt je voorgenomen om maar 1 pepernootje te gaan eten,
maar voor je er erg in hebt stop je een klein handje pepernootjes in jouw mond. Ergens schrik je van je eigen gulzigheid,
maar ach, het is maar 1 keer in het jaar pepernootjestijd.
En zo gebeurd het,
dat pepernootjes massaal gegeten worden in deze tijd van het jaar.
Geniet er maar lekker van hoor,
want je leeft maar 1 keer! 





Een verlanglijstje hier,
een verlanglijstje daar.
Wat een gemier,
was ik maar klaar.
Maar wat is het inpakken toch leuk,
alleen het plakband dat blijft toch wel meuk.
Vooral als je het begin kwijt bent,
dat is iets wat nooit went.
Een cadeautje hier, een cadeautje daar,
voor pakjesavond ben ik nu bijna klaar! 

Misschien hou je niet eens van het sinterklaasfeest, dat kan uiteraard ook.
Maar ik denk dat jij wel van cadeautjes houdt. 
Of je er nu zelf 1 krijgt of je geeft cadeautjes weg. 
Iedereen houdt van cadeautjes!
Wat ik zo leuk vind is de cadeautjes inpakken.
Dat vind ik een feestje op zich. 
Ik wil het zo mooi en strak mogelijk inpakken.
Alleen dat gemier met dat plakband...pffff... dat kan toch wel een drama zijn zeg!
Ken je het, je hebt een stukje plakband die je op het pakje wil plakken, 
en vlak voor je het cadeautje bereikt hebt slaat het plakbandje dubbel om je vinger.
Jouw andere hand houdt het cadeaupapiertje tegen, die je net zo netjes en strak om het geschenkje heen hebt gedaan. 
Maar je moet het papiertje loslaten, letterlijk en figuurlijk.
Want dat plakband wat lekker dubbel gevouwen om je vinger zit, gaat zich niet vanzelf los laten.
Of ken je dat? 
Je bent er helemaal klaar voor om plakband af te scheuren, 
je hebt het plakband al tussen jouw vingers,
en floeps......
het plakband schiet terug op de rol,
verstopt zich megasnel, 
want jij kan met geen mogelijkheid het begin meer terug vinden.
Na een uur heb je dan eindelijk het begin gevonden,
maar dan lukt het niet om het plakband los te krijgen, want jouw nagels heb je net heel kort geknipt.
Maar na een half uur is ook dat eindelijk gelukt,
maar neeeeeeee....
dan scheurt het plakband in het midden door de midden zodat je een heel smal strookje plakband hebt. 
Leuk he,
cadeautjes! 




Rijmen en dichten,
zonder jouw kont op te lichten.
Dichten en rijmen,
ook dat nog, je hebt net een surprise in elkaar staan lijmen. 

Soms lukt het je meteen,
soms duurt het wat langer.
Ken je dat,
je hebt iets heel leuks in gedachten voor het gedicht, maar pffff, hoe ga je dat al rijmend in elkaar zetten? 
Heb je fantastische zin neergezet,
maar dan is er geen toepasselijk woord die er op gaat rijmen.
Het resultaat is dat er een heel creatief woord ontstaat,
of dat het gedicht eigenlijk nergens op slaat. 
Krassen, schrappen, 
bloed, zweet en tranen. 
Je duikt internet op,
genoeg sites waar je tips kan vinden.
Maar ook dan lukt het jou nog steeds niet om een leuk gedicht te schrijven.
Weer duik je het internet op,
yes, een website die het gedicht voor jou wil gaan schrijven!
En ach, dat je daar een bedrag voor neer moet leggen,
dat neem je op de koop toe.
Jij hebt in ieder geval een super gedicht! 
Ik heb lang gezocht,
en uiteindelijk dit gedicht voor jou gekocht!  


 
 
Have fun lieve allemaal.
🌸

 

 

 

 

 

maandag 26 november 2018

Das geen excuus ... Truus.

( afbeelding scheurkalender van Omdenken) 
Das geen excuus, 
Truus! 

Ja, het is maandag
 (diepe diepe zucht.....)
De dag dat jij weer wakker mocht worden,
al was dat misschien wat vroeg,
maar dan moet je maar denken dat je dan extra kan genieten van deze maandag! 
(zie ik al een klein glimlachje verschijnen?) 
 
🍀
Ja, het is maandag.
Maar kijk eens,
zie de herfstbladeren liggen en dwarrelen.
Heb je die kleuren gezien?
De lucht mag dan misschien heel grijs zijn, 
dat zijn de kleurrijke herfstbladeren niet. 
(voel je al iets van een geluksgevoel door je lijf?)  

🍀
Ja, het is maandag.
Hoor eens, 
hoor jij het ook? 
Ik hoor heerlijke muziek,
wauw, wat een heerlijke meezinger!  
(oké, ik zing misschien wat vals?)
Wat..?
Jij wil niet meezingen?
Zachtjes neuriën mag ook hoor. 
(zie ik nu dat jij op het ritme van de muziek met jouw vingers tikt?) 

 🍀
Ja, het is maandag.
Sta vandaag eens stil bij de mooie dingen in jouw leven. 
En weet je, mooie dingen hoeven geen grote dingen te zijn hè? 
Misschien draag jij vandaag kleding met een fantastische kleur,
of wat denk je van die leuke baan die jij hebt met gezellige collega's.
Of misschien zag jij vanmorgen toch stiekem al die mooie herfstkleuren wat ik het over had. 
Wat zeg je? 
Werd jij vanmorgen heel vrolijk begroet door een onbekende? 
Wauw wat een mooi begin van de dag! 
Wat vind jij mooi aan jouw leven? 
(voel je, ja hè, dat geeft een tevreden gevoel hè?)

 🍀 
Ja, het is maandag, 
en ik ben er klaar voor! 
Iedere dag brengt wel iets moois,
hoe klein dat ook mag zijn.
Zelfs in moeilijke en verdrietige tijden,
geeft het leven wel iets kleins om toch dankbaar voor te zijn.
Ik wens jou een mooie maandag,
en een mooie week!
Ik vind het super fijn,
dat jij mijn blog hebt gelezen! 
Dus daarvoor zeg ik : 
dank je wel! 
(zie, jij hebt mij al blij gemaakt deze maandag)  

 

maandag 19 november 2018

Gefriemel

Goede maandag iedereen,
hier mijn positieve maandagblog. 
Een maandag positief beginnen,
is een goed begin van de week toch? 

Vandaag laat ik jullie kennismaken met .... 
(tromgeroffel .....) 
De Friemelkubus! 
(niet de echt naam, maar ik heb hem deze naam gegeven.)


De friemelkubus. 
Wat een fantastische uitvinding voor mij. 
Want voor de mensen die mij kennen in real life, 
jullie weten het hè...? 
Draagt Bea een ring,
dan gaat deze vaak wel even vallen dat ding

Ik heb de (nare?) eigenschap dat ik niet van mijn ringen af kan blijven als ik deze om heb. 
Het lijkt wel een soort van magneetje die om mijn vinger zit, 
de andere vingers moeten even draaien en klooien met die ring. 
Even heen en weer over de vinger bewegen, 
van boven naar beneden en weer terug.
En tja dan soms, 
floep, dan schiet de ring van de vinger en zien ze Bea weer zoeken naar de gevallen ring.
 Gelukkig is Bea een goede speurneus, en vindt zij iedere keer haar ring wel weer terug. 
(en zo niet, dan is dat weer een mooie reden om een mooie nieuwe ring te kopen)  
 Maar dat zou uiteraard een dure zaak worden hè, iedere keer een nieuwe ring kopen.


Gelukkig kwam ik de oplossing tegen op het internet!
Deze friemelkubus is de perfecte gadget voor mij!
Deze friemelkubus is van alle markten thuis.
Ik kan draaien, drukken, nog meer draaien en nog meer drukken,
en alleen nu kan ik deze kubus laten vallen en niet mijn ringen.
Daar kan ik alleen maar heel blij van worden. 




De friemelkubus is leuk en fijn,
hij is niet te groot,
en niet te klein.  








Dus ken jij ook iemand die altijd aan het friemelen is?
Iemand die altijd loopt te klikken met de pen
(jullie kennen dat vast wel, klik klik klik),
iemand die altijd haren in de war draait,
(net zo lang totdat het haar een soort ragebol is geworden?) 
of iemand die net als ik altijd met de ringen aan het friemelen is? 
Geef deze leuke gadget! 
(leuk voor de Decembermaand waar cadeautjes altijd leuk zijn)

Ik wens jullie een mooie week,
met mooie positieve momentjes! 
Lach,
vertel eens een mop!
Of wees gewoon lief voor de ander,
want ook dat is super positief. 
Volgende week maandag weer een nieuwe 
positieve blog van mij. 
Bye bye. 
😊  

maandag 12 november 2018

Begin deze dag en week met een lachje

 


Vorige week had ik een blog geplaatst waarin ik aangaf dat ik de ellende, het negatieve nieuws een beetje zat begin te worden. Misschien heb jij die blog van mij gelezen, maar misschien ook niet. 
Omdat ik zelf niet mee wil worden gezogen door alle negativiteit ga ik dus wekelijks een positieve blog schrijven. En dan ook nog op de maandag, omdat maandag niet mijn favoriete dag is, dus een echte win-win situatie toch? En ik steek heus mijn kop niet in het zand, ik weet heus wel dat er heel veel ellende is, en dat vergeet ik ook niet, maar ook positieve dingen mogen de wereld in geslingerd worden toch?  


Lachen heeft een positieve uitwerking op het menselijk lichaam.
 Het doet spanningen verdwijnen, verkrampte spieren raken weer los, het stimuleert de bloedsomloop en het stimuleert de geest. Lachen is een aangeboren, uniek menselijke, eigenschap.


Zou de wereld er niet een stukje mooier uitzien als wij mensen wat minder zouden klagen en zeuren en meer zouden gaan lachen? 
Ik ben mij er heus van bewust dat niet iedere situatie reden geeft tot lachen, dus dat jullie dat even weten. 

Maar gaat het leven zijn gang, lopen dingen lekker, lach dan eens wat vaker, benader dingen wat vaker met wat humor erbij. Zelfs de verhitste discussies kunnen gevoerd worden met wat humor tussen de regels door. 

En wees niet bang voor de lachrimpeltjes die dan misschien zullen ontstaan, want hoe mooi zijn juist die lachrimpeltjes? Dus spuit vooral de lachrimpeltjes niet weg met botox, laat ze juist zien. Want lachen is gezond! 

Denk eens aan die keer dat je zo erg moest lachen dat je er pijn in de buik van kreeg. Dat je zo erg moest lachen dat je bijna moest happen naar adem. Hoe heerlijk is dat! 
En voor lachen ben je nooit te oud, echt nooit! 





 ⭐
 
Als ik denk aan mij en mijn beste vriendin, wij kunnen super goed kletsen met elkaar over van alles en nog wat. Super serieuze gesprekken, maar wij kunnen ook zo heerlijk met elkaar lachen! Wij hebben een bepaalde humor die niet iedereen zou begrijpen, maar dat maakt ook niet uit, als wij het maar begrijpen! Die momenten, hechte vriendschap, lachen en huilen met elkaar, goud waard! 



Ik denk opeens aan een spreuk die ik tegenkwam: 
Neem het leven niet te serieus,
je overleeft het toch niet. 

Fijne week iedereen,
met hopelijk veel positieve momenten,
met veel momenten van lachen, heerlijk lachen! 
⭐ 

maandag 5 november 2018

Slinger wat positiviteit de lucht in



Oeps, deze krantenkoppen zijn helemaal niet positief. Ze zijn verdrietig, ze zijn vol drama, en sommigen vol haat en agressie. 
Dit zijn dus maar een paar krantenkoppen die vanmorgen online stonden op de site van de krant. Wat een verdriet, wat een ellende. 
Duik dan nog even de wereld van sociale media in, en dan komen er scheldkanonnen voorbij, mensen die lelijke dingen roepen, mensen die alles en nog wat af lopen te kraken, en ga zo maar door. 
Dit even heel zwart wit want op sociale media komen natuurlijk ook leuke, grappige, leerzame, mooie dingen voorbij.  

Ik merk aan mijzelf dat ik wel eens moedeloos wordt van alle negativiteit. Het lijkt soms wel of de wereld alleen maar negatief is, dat er geen mooie dingen meer zijn. En ik wil dat gevoel niet hebben! Ik wil niet meegezogen worden in negativiteit. En dat wil niet zeggen dat ik mijn hoofd in het zand steek, dat ik de minder mooie dingen niet wil zien. Maar soms moet ik gewoon wat positiefs tussendoor zien en voelen. 






Dus, ik heb voor mijzelf een 'missie' gevonden! Ik ga wekelijks een positieve blog de lucht in gooien. En het lijkt mij super om dit gewoon op iedere maandag te doen. Want zoals sommigen van jullie wel weten,de maandag is niet mij 
beste dag van de week.

Maar als ik dus op de maandag een positieve blog de lucht ingooi, is de maandag voor mij ook meteen een stuk mooier. 
                                         
    Win-win situatie toch? 



 

woensdag 19 september 2018

Klaslokaal

Bij de deur hangt een foto,
in de gang.
Een vrolijk gezichtje kijkt in de camera, 
een tekst is erbij getypt. 
Ooit was zij leerling van deze school, 
was dit het laatste klaslokaal waar zij les kreeg. 








Nu, 14 jaar later, 
stap jij, onze stoere zoon, hetzelfde lokaal binnen.
Dit schooljaar is dit jouw klas, 
waar jij hopelijk een te gekke tijd gaat krijgen.
Jij laat jouw voetstappen achter,
bij de voetstapjes van jouw grote zus. 

Voor velen is het maar gewoon een klaslokaal, 
voor mij dus niet.
Een lokaal waar wij na de dood van Patricia,
haar schoolspulletjes op gingen halen.
Kinderen die ons vragen mochten stellen over de dood,
over het plotselinge heengaan van hun klasgenootje. 

Een klaslokaal waar Patricia zo gedreven haar werk deed,
waar zij genoot van het leren.
Een klaslokaal waar haar kleine broertje nu zijn werk mag doen, 
tussen al zijn leuke klasgenootjes. 
Patricia zat in groep 3, 
jij stoere zoon zit nu in groep 6. 

Een klaslokaal vol herinneringen, 
een klaslokaal waar nieuwe herinneringen gemaakt worden. 
De foto in de gang,
herinnert aan die vrolijke leerling.
Die vrolijke leerling, 
die veel te jong het leven moest verlaten.  

Tijd heelt alle wonden,
dat is wat men zegt.
Ik weet wel beter,
de wonden helen nooit. 
Door de jaren heen geleerd de wonden te verzorgen,
er lief mee om te gaan. 


Ik noem nu alleen nog maar het voorbeeld van een klaslokaal,
wat voor velen maar gewoon een lokaal is. 
Maar zo zijn er uiteraard meerdere dingen in het leven, 
die mij herinneren aan toen, aan de tijd dat Patricia nog leefde.
En gelukkig krijg ik van veel dingen een grote glimlach op mijn gezicht, 
verwarmen veel herinneringen mijn hart. 



Maar er zijn ook momenten, 
die opeens zo hard binnen komen.
Dan valt het intense verdriet aan,
keihard, een steek in mijn hart. 
Mijn kind blijft dood,
onomkeerbaar........


 

zaterdag 28 juli 2018

Ik neem je mee


Ik neem je mee
In gedachten
In mijn hart
 
Op een foto
In jouw handschrift
In mijn hart
 
In herinneringen
Op bewegende beelden
In mijn hart
 
In een liedje
Het geluid van een ambulance 
In mijn hart  

In jouw jasje
Jouw K3 laarsjes
In mijn hart

In jouw schoolwerkjes
Jouw laatste tekening
In mijn hart

In verhalen
In een glimlach soms een traan
In mijn hart
 
Ik neem jou mee
Nooit ben jij echt weg
In mijn hart
daar ben jij altijd 

💕