♥ De dag voorbij ♥

Vandaag , 

9 juni 2014.

De dag is weer voorbij,

deze bijzondere datum,

blijft een lastige,

maar ook een hartverwarmende,

blijft een verdrietige,

maar ook een dag met liefdevolle herinneringen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Morgen is het weer 'gewoon' 10 juni 2014,

het leven gaat door,

niks is veranderd,

jij blijft weg,

komt nooit meer terug.

Ieder jaar heb ik dit gevoel na deze dagen,

raar...???

 

Dit jaar weer gesteund door lieve mensen,

een kaart,

een bloem,

een tekstje op facebook of twitter.

Hartverwarmende geschenkjes,

recht uit mensen hun harten gemaakt.

Dankbaar ben ik daarvoor !

 

 

 

Vandaag,

ook gedacht aan de jongen van de scooter.

Hoe zou hij deze dag (en gisteren)

door zijn gekomen?

Ik hoop dat hij zijn draai deze dagen een beetje heeft kunnen vinden.

 

9 Juni 2014,

het gemis,

de lege plek,

het verlangen,

niet alleen deze dag,

maar iedere dag,

al blijven deze gevoelens

deze dagen extra voelbaar.

 

 

 

Mooie lieve Patricia,

je bent niet vergeten,

zoveel mensen hebben jouw naam genoemd,

en dat doet zo goed !

Blaaskusje naar jou,

lieve mooie dochter van mij !

 



♥ Valentijn ♥

Een blog over Valentijn,

in juni?

Jazeker een blog over Valentijn.

 

Vandaag kwam de moeder van Thijs

(zoooo mega ontzettend bedankt lieve Ingrid)

mij een prachtige herinnering brengen.

2 Valentijnskaarten,

geschreven door ♥Patricia.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat was ♥ Patricia ontzettend verliefd op stoere Thijs,

met zijn stoere stekeltjes,

zijn ondeugende lachje,

zijn koppie waar leuke kattenkwaad vanaf straalde.

 

Met Valentijnsdag trok ♥Patricia de stoute schoenen aan,

en schreef zij een Valentijnskaart aan Thijs.

Eigenlijk was dit heel wat voor ♥Patricia,

want zij kon namelijk best heel verlegen zijn.

Kan je nagaan hoe verliefd zij was op Thijs.

 

 

 

Vandaag gekletst over Thijs en de verliefdheid van ♥Patricia.

Zou zij Thijs nu nog zo'n leuke jongen vinden?

Zou Thijs misschien verliefd zijn op ♥Patricia?

Dingetjes die wij nooit te weten zullen komen,

maar wat heerlijk om hier even over te dagdromen en te fantaseren.

 

De 2 Valentijnskaarten die ♥Patricia heeft geschreven,

zijn nu weer in ons bezit,

wat een ontzettend waardevol gebaar van de mama van Thijs ! ! !

Dit betekend heel veel voor ons,

zo dierbaar om zo'n mooie herinnering na zoveel jaren weer in handen te hebben.

En wat super Ingrid dat jij de stap hebt genomen om dit bij ons langs te brengen,

super super super !!!

En Thijs... super dat wij deze bijzondere kaarten die voor jou bedoeld waren,

mogen hebben , dank je wel !

 

 

 

 

 

Een hele mooie herinnering,

die pakt niemand meer af !

 

Bijzondere lieve mensen,

die blijven gelukkig ook bestaan !

Want helemaal dit jaar,

10 jaar geleden dat ♥Patricia overleed,

doet dit gebaar zo ontzettend goed,

het voelt zo goed dat men laat weten

dat ♥Patricia niet vergeten is ! ! !

 

 

 



~ Juni 2014 ~

Ik sla de kalender om,

en daar verschijnt de maand juni.

 

 

En eigenlijk hoef ik de kalender niet om te slaan,

om te weten welke datums er weer aankomen.

Deze tijd van het jaar,

onrust in mij.

Deze tijd van het jaar,

kan ik mijn draai niet vinden.

De kalender is alleen een bevestiging van wat ik al weet,

8 en 9 juni staan weer voor de deur.

 

Onvoorstelbaar dat de tijd 10 jaar weg heeft getikt,

10 jaar zonder mijn mooie meisje lijfelijk aanwezig.

Toen Patricia haar ongeluk kreeg in 2004,

leek het alsof de tijd voor altijd stil bleef staan.

En nu 2014,

 bewijst de tijd dat deze niet stil is blijven staan.

 

8 Juni 2004,

een dag als geen ander.

Een gewone schooldag,

prachtig weer.

Wat ben ik blij en dankbaar dat Patricia deze dag gewoon genoten heeft.

 

 



Haar tekening gemaakt op 8 juni 2004
 
Haar laatste herinnering moet alleen maar mooi zijn geweest,
hard fietsend,
de wind door haar haren,
prachtig weer.
De knal,
haar shock,
geen tijd gehad om angst of pijn te voelen.
De lieve mevrouw die meteen bij haar was,
wat doet het goed te weten dat die lieverd bij mijn meissie was.
 
9 Juni 2004,
de onwerkelijkheid dat mijn meissie echt overleden is,
onomkeerbaar,
definitief.....
Een mooie engel is zij geworden.....
 

 
 
10 Jaar verder,
ik mis haar iedere dag.
Maar wat ben ik dankbaar dat ik haar in mijn leven heb gehad,
al had ik zo ontzettend graag nog veel langer voor haar willen zorgen.
Hoe zou ze nu zijn geweest?
Hoe zou zij eruit zien?
Wat zou zij leuk hebben gevonden?
 
10 Jaar verder,
veel geleerd door haar overlijden.
Het leven lijkt zo anders,
waarom ons overal druk over maken?
Waarom niet genieten van de kleine dingen die het leven zo bijzonder maken?
 
10 Jaar verder,
met daarin 5 jaar zorgen voor haar broertje,
wat haar grote wens was.
Wat had zij graag een broertje of zusje willen hebben.
En wat had Mike graag zijn grote zus leren kennen.
Hij groeit op met haar in zijn leven,
alleen dan op een andere manier dan andere kinderen dat doen.
Mike gaat mee naar het graf van zijn grote zus,
plukt bloempjes voor haar,
geeft haar foto op het graf een kus.
Wat had hij haar graag leren kennen,
en ik weet zeker dat Patricia haar broertje ook dolgraag had leren kennen....
 

 

10 Jaar verder,
iedere dag denk ik aan haar
en iedere dag mis ik haar.
Maar in deze tijd van het jaar,
is het gevoel extra aanwezig,
en ik wat meer afwezig.
Ik wil er wel zijn,
maar soms lukt dat even niet.
Terug in de tijd,
het blijft een lastig iets,
ieder jaar weer,
ook na 10 jaar.
 
Lieve mooie Patricia,
ik mis je,
mijn lieve eigenwijze krachtige
levenslustige opstandige dochter !
 

 
 
 
 
 



 



~ Tijd ~

De kalender geeft de tijd aan

ook doet plantje Patricia dat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De dagen komen er weer aan

de tijd van onrust....

maar ook de dagen

van 'het bijna niet kunnen geloven'.

10 jaar geleden

en ik zeg expres geen alweer 10 jaar

want wat is tijd....

een getal op papier

een gedachten die de mensheid hier over heeft

Maar 10 jaar

kan soms voelen als de dag van gisteren,

het ongeloof

de verslagenheid....

 

De dagen komen er weer aan,

8 en 9 juni zullen alweer bijna verschijnen

op de kalender.

Plantje Patricia bloeit volop....

 

Het gemis

ik mis haar zo....

 

PATRICIA

voor altijd in mijn hart ♥

 

 

 



Moederdaggemis

 Een roos voor jou,

 een hart voor jou.

 

Moederdaggemis,

al zijn de andere dagen er ook,

maar vandaag wel weer

extra het gemis

gevoeld.

 

Nooit uit mijn gedachten.....

~ Begrijp jij dit....? ~

Soms word ik er zo moe van,

om een moeder te zijn van een overleden kind.

Het leven gaat door,

ook na de dood van je eigen kind.

Op één of andere manier probeer je de draad van het leven weer op te pakken,

ook als je kind is overleden.

 

 

 

Het leek vlak na haar overlijden een onmogelijke taak,

want hoe kan je verder leven zonder je eigen vlees en bloed?

Maar het leven heeft laten zien dat niks onmogelijk is,

want op één of andere manier is het toch gelukt door te gaan met leven.

 

En nu, nu bijna 10 jaar verder...

het leven is doorgegaan.....

 

En toch in die 10 jaar tijd is mijn overleden kind iedere dag in mijn gedachten geweest,

en iedere dag heb ik haar gemist.

In die 10 jaar tijd,

is er vaak genoeg een liedje voorbij gekomen die mij terug in de tijd wierp en mijn tranen weer heeft laten stromen.

In die 10 jaar tijd,

hoe vaak ben ik niet van slag geraakt door het geluid van een ambulance?

In die 10 jaar tijd,

iedere avond haar foto gekust en haar gezegd hoeveel ik haar mis.

In die 10 jaar tijd,

leeftijdsgenootjes op zien groeien tot pubers.

 

Hoe stom klinkt het als ik zeg dat ik er soms zo moe van wordt,

om moeder te zijn van een overleden kind....????

 

 

 

 



Ingelijst

Ingelijst,

getekend op de laatste dag van haar leven.

Ingelijst,

vrolijke tekening.

Ingelijst,

dierbaar,

met een glimlach,

met een traan.

 

 

Ingelijst,

een van haar laatste foto's.

Ingelijst,

een troostend alleszeggend gedicht.

Ingelijst,

een plek in ons huis voor altijd.

Ingelijst,

troostend,

krachtig,

liefdevol.

 

 

Voor altijd een plek in ons huis,

voor altijd een plek in ons hart :

 

♥ Patricia ♥