zondag 21 mei 2023

Dromen

 



Dromen , wie is er niet mee begonnen in het leven? Kleine dromen,, grote dromen, snelle dromen, langzame dromen, enge dromen, prachtige dromen.  
En dit zijn natuurlijk de dromen die komen als je lekker ligt te slapen. Het zandmannetje is op bezoek geweest en jij verhuisd naar jouw dromenland. Hoe heerlijk is dat? Want in dromen kan alles, echt alles. Niks is onmogelijk in jouw droom. Je laat je meenemen naar dromenland, en zo opeens ben jij een prachtige prinses in een mooi groot kasteel waar iedereen gelukkig is. En zo opeens ben je een heks, die allemaal nare dingen doet bij de mensen om haar heen. 
Soms kan een droom zo echt lijken, dat als je wakker wordt , je echt even moet landen in de wereld waar je echt leeft. 




En dan heb je nog de dromen die jezelf hebt bedacht. De dromen die jij wil bereiken in het leven. Ook dit kunnen grote dromen zijn. Of piepkleine dromen. 
Je moet nadenken over hoe je deze dromen waar gaat maken. Je moet soms hard werken om deze dromen werkelijkheid te laten worden. En soms lukt het , en soms lukt het niet. Want zoals Marco Borsato 
(jaja, ik noem zijn naam want hij is een mega goede zanger en dit nummer is heerlijk 
al zong :
'De meeste dromen zijn bedrog"
En zo zie je jouw droom , of misschien wel meerdere dromen, als een kaartenhuis in elkaar storten. Weg droom, weg alles waar je van had gedroomd en wat je had opgebouwd. 
Stop je dan met dromen? Of creëer je een nieuwe droom? 

 
Stop nooit met dromen. Want al zie je jouw droom misschien in duigen vallen, in honderdduizend stukjes uit elkaar spatten., droom verder, creëer weer een nieuwe droom. Voel hoe je daarvan positieve energie krijgt, voel hoe een vlammetje wordt aangestoken. Dromen vallen soms in duigen. Maar laat daarmee ook niet het stukje hoop vallen. Want er is altijd een nieuw begin, er is altijd een klein lichtpuntje,
(soms moet je echt heel goed zoeken naar dat kleine lichtpuntje , maar geloof mij, ergens vind je het) 

Blijf dromen,
in dromenland,
en
   in real. 



dinsdag 16 mei 2023

Een huis, thuis.




 Een zere buik, dat heb ik ervan.

En dat niet alleen......

Ook ......

Een hoofd vol watten. 

Mega slapeloze nachten. 

Doemscenario's. 

Negatieve gedachten.

Somber inzien.

Positiviteit onder het tapijt geveegd. 


Want vertel het mij.........

Wanneer houdt de huizencrisis op?

Wanneer kan ik een nieuw thuis vinden en krijgen? 

Een huis is niet vanzelfsprekend een THUIS. 

Een thuis wat meteen goed voelt.

Een thuis waar je meteen in gedachten jouw spulletjes ziet hangen en ziet staan. 


Het is belachelijk !

Dan ben je 51 jaar. 

Je hele leven je best gedaan. 

Bijna altijd een betaalde baan gehad. 

Nooit gekke dingen gedaan (behalve die keren toen ik nog heel jong was,haha) 

En dan nu, nu het leven even anders loopt dan je had gehoopt, kan je geen huis krijgen, omdat er bijna meer woningzoekende zijn dan inwoners. (sarcasme) 

Kan je geen betaalbare woning vinden omdat men denkt dat alle Nederlanders een topsalaris hebben ( ik klaag niet over mijn salaris hoor, ik ben tevreden). 

Kan je geen betaalbare woning vinden omdat betaalbare woningen bijna niet lijken te bestaan. (en komt er opeens 1 voorbij, duiken daar 1.000 woningzoekende op af )

Kan je geen betaalbare woning vinden omdat alles vol zit omdat er veel te veel mensen wonen in Nederland (vrij in te vullen) 


Gefrustreerd ben ik, verdrietig, boos, alles.....

Hoe dan ?
Wanneer dan?

Ooit?
Nooit? 

Mag ik bang zijn? 

Positief blijven, ik wil het zooooo graag ........? 



Een huis, thuis........liever vandaag.....





dinsdag 9 mei 2023

I am back

 



Zo, dat is lang geleden zeg. Maar ik ben er weer. Back op deze fijne site waar ik eerder iedere maandag positief ging bloggen. Maar ik denk dat jullie dat ook alweer lang vergeten zijn, wat ik jullie uiteraard niet kwalijk neem. 

Het leven, wat gaat het toch eigenlijk snel hé? En wat gebeuren er toch dingen in het leven waar je vroeger , toen je nog jong was en droomde over later, nooit aan had gedacht dat het misschien zou gebeuren in jouw leven. En zo zie je maar dat je het leven nooit helemaal kan plannen, ookal hebben wij dat gevoel misschien soms wel. 

Je kan plannen maken, je kan fantasieën hebben, je kan dingen willen, je kan dingen juist niet willen, maar uiteindelijk besluit het leven op sommige vlakken wat er gaat gebeuren in je leven. En nu zal niet iedereen dat eens zijn met mij, maar dat geeft ook niet. 

Any way, ik vind het fijn om weer te gaan bloggen, al weet ik niet zeker of ik weer wekelijks achter het toetsbord ga zitten, maar ik wil wel weer met enige regelmaat wat gaan tikken hier op deze site. Hopelijk lees je weer gezellig mee. Maar ook als je geen zin meer hebt mij te lezen is het prima hoor. Ik ben niet moeilijkste niet. 

Pluk de dag! 

donderdag 16 juli 2020

De tijd staat niet stil.



Herinneringen,
wij maken ze allemaal,
iedere dag dat wij hier op aarde leven.
Vaak zijn het mooie herinneringen,
maar soms ook minder mooie herinneringen.
Niemand kan onze herinneringen afpakken,
ze reizen met ons mee het leven door.
En soms komt zo'n herinnering weer even naar boven,
dat kan bijvoorbeeld zijn door een bepaald liedje,
of door een bepaalde geur.



Ik neem jullie mee,
een herinnering die ik heb als ik naar deze mooie pantoffeltjes kijk.
Een glimlach verschijnt op mijn gezicht,
want ik zie haar zo weer voor mij.
Patricia en haar mooie roze pantoffeltjes.
Haar dunne enkeltjes,
met haar voetjes genietend in deze mooie pantoffeltjes.
Patricia was een ster,
ja dat was zij, een ster in haar pantoffeltjes uitschoppen.
Ze liet zich op het bed ploffen,
haar beentjes bijna in de lucht,
en dan was daar het moment om haar pantoffeltjes uit te schoppen.
Het liefst zo hoog en zo ver mogelijk.
Ik hoor in gedachten haar schaterlach,
als de pantoffeltjes bijna gelanceerd werden.
Haar pantoffeltjes hebben een bijzonder plekje bij mij gekregen,
want ze bezorgen mij een glimlach op mijn gezicht.


Patricia kijkt mij lachend aan,
vanaf haar schilderij.
Voor altijd blijft zij 6 jaar,
nooit zal zij ouder worden.
En toch is het volgende week haar geboortedag, 24 juli 2020.
Zij zou dan al 23 jaar zijn geworden.
Herinneringen aan haar stoppen,
vlak voor haar 7de jaar.
En ik,
ik droom een beetje.
Hoe zou ze nu zijn?
Wat zou ze nu doen?
Hoe zou ze eruit zien?
Zou ze nog thuis wonen?

Ik mis haar,
ik mis haar altijd,
maar deze tijd van het jaar mis ik haar weer extra.
Het hoort niet zo te zijn,
dat ik haar moet missen.
Het hoort niet zo te zijn,
dat ouders hun eigen kind moeten begraven.

Maar ik vind mijn weg,
dat heb ik altijd nog gedaan.
Maar ik wil niet dat mijn meisje vergeten gaat worden,
want zij heeft geleefd,
en hoe!
Patricia genoot volop,
van iedere dag.

En zo tik de tijd verder,
de tijd staat niet stil.
Maar in mijn gedachten,
mag soms de tijd wel even stil staan.
Want op dat moment,
sta ik stil bij mijn meisje,
die ik zo ontzettend mis.


💓 Patricia, voor altijd in mijn hart 💓



maandag 29 juni 2020

Schaamte

Kijk die mooie kaft van het boek.
Spat deze niet van het scherm af? 

Ik mocht het boek: 
"schaamte"
recenseren dankzij
Ankh Hermes.
 Lezen jullie even mee?

Dit vond ik namelijk van het boek: 
"Schaamte".  






 
Schaamte.
Mijn recensie over het boek ‘Schaamte’.

Wat vond ik van de omslag van het boek?

De omslag van het boek vond ik opvallend en uitnodigend. Door de mooie kleur trekt het boek meteen mijn aandacht. Ik vind de kleur ook erg goed passen bij het thema “schaamte”, omdat het mij doet denken aan het gezegde: ‘schaamrood op de kaken’.

Wat is mijn eerste indruk van het boek?

Mijn eerste indruk is meteen goed. De omslag nodigt mij uit door de mooie kleur. En als ik de achterkant van het boek gelezen heb waar geschreven staat waar het boek over gaat, wil ik meteen beginnen te lezen. Het maakt mij nieuwsgierig, het prikkelt mij.

Wat verwacht ik van het boek?

Ik verwacht in het boek meer informatie te gaan vinden over schaamte. Ook is mij beloofd door de woorden op de kaft, dat er oefeningen in het boek staan die je zelf thuis kan uitvoeren. Mijn verwachtingen zijn dus best hoog.

Wat is mijn algemene indruk van het boek?

Het boek is duidelijk geschreven en leest lekker weg. Er worden goede voorbeelden in het boek genoemd waardoor je een bepaalde schaamte situatie voor je kan zien. Verder staan er voldoende oefeningen in waarmee jezelf aan de slag kan gaan. Uiteraard kan je zelf de keuze maken welke oefeningen jou aanspreken. Ik vond het een volledig en goed boek, die mensen die last hebben van schaamte, handvatten kan geven.

Zou ik het boek aanraden aan vrienden en familie?

Ik zou het boek zeker aanraden aan vrienden en familie. Maar ook zeker aan mensen die last hebben van schaamte en daarmee aan de slag zouden willen gaan. Ik ben ervan overtuigd dat dit boek hen mooie tips kan geven waardoor de schaamte misschien wat meer onder controle gehouden kan worden.
 

vrijdag 5 juni 2020

Rouwdagboek







Sinds kort schrijf ik niet alleen maar op deze site. 
Want er is een nieuwe site de lucht in gegaan,
een site die de naam draagt :
Rouwdagboek 


(De website is niet van mij hoor)


 Lezen jullie daar ook af en toe eens mee? 



 
 

vrijdag 15 mei 2020

Never Ending Love






 💗

 Never Ending Love, 
Nel.
Wat is het toch een prachtige en liefdevolle naam, 
voor dit bijzondere magazine voor ouders van een overleden kind. 
Dankzij Maartje is dit bijzondere magazine op de markt, 
zij is de bedenkster van dit bijzondere magazine. 
Maar natuurlijk ook dankzij al die ouders,
die dapper hun verhalen en ervaringen willen delen.

 





 
💗
 






Wat mij enorm opviel in de tweede editie van Nel, 
waren de krachtverhalen. 
Want naast het enorme verdriet, 
en het gemis wat nooit meer verdwijnt,
zit er een soort oerkracht in al deze dappere ouders. 






💗



 Bij mijzelf is het bijna 16 jaar geleden, 
dat Patricia plotseling uit mijn leven verdween.
Zomaar opeens,
was zij er niet meer. 
Ik denk terug aan die tijd, 
aan de dag dat zij is gestorven. 





💗

 De verslagenheid,
het intense verdriet, 
het grote ongeloof,
de woede, 
de vele tranen,
warboel,
de grote leegte,
het geamputeerd voelen. 

🌸
Maar ook was daar die kracht, 
waarvan ik niet wist dat ik hem in mij had. 
Kracht om overeind te blijven.
🌸
Soms begrijp ik nog steeds niet waar ik die kracht vandaan heb gehaald. 
Maar eigenlijk is dat ook niet belangrijk,
want het was er gewoon. 
En dankzij die kracht,
is het gelukt het leven weer te leven. 
 🌸
Het leven zonder Patricia ziet er natuurlijk wel anders uit, 
en het gemis dat blijft voor altijd. 
Maar het leven heeft zijn mooie kanten ook weer laten zien, 
en ik ben er van overtuigd dat mijn kracht heeft geholpen, 
dat ik de mooie kanten ook zie. 
Kracht heeft mij leren omdenken,
proberen uit iets negatiefs de kleine positieve puntjes te halen. 
En juist die kleine positieve puntjes,
die geven kracht en troost. 

🌸
Maar ook toegeven aan je verdriet,
tijd besteden aan een flinke huilbui,
of een dag overal tegenaan schoppen,
dat geeft kracht. 
Weet je wel hoe het kan opluchten,
als je al die opgekropte tranen laat rollen?
Weet je wel hoeveel kracht je daar voor terug krijgt? 
 🌸
Ik ben er van overtuigd,
kracht woont in ieder mens.
En alleen jijzelf kan die kracht vinden. 
Ik heb mijn kracht gevonden,
door te luisteren naar mijzelf.
In de onvoorspelbaarheid van de rouw,
ben ik dichtbij mijn eigen gevoel gebleven.
Ik heb geluisterd naar mijn eigen behoefte,
en heb daar naar gehandeld.
 



Wil je meer weten over het magazine Nel?
Kijk maar even op de website: 


💗